Wojciech Szczęsnowicz

 

Wojciech Szczęsnowicz 1884 - 1940      

  

                Wojciech Szczęsnowicz urodził się w 1884 r. na Łotwie w rodzinnym majątku Horany. Rodzina była rdzennie Polska i zamieszkiwała na Łotwie od czasów kiedy te tereny były w granicach dawnej Rzeczypospolitej. Studia prawnicze ukończył na uniwersytecie w Rydze. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości mieszkał w Polsce. Walczył w wojsku polskim w latach 1918-1920 w randze kapitana, został odznaczony Krzyżem Walecznych.

                W roku 1930 ożenił się z lidzianką Jadwigą Jodkówną, w roku 1931 na świat przyszła córka Zofia, obecnie wciąż czynna zawodowo architekt Zofia Szczęsnowicz-Sołowij.

                W okresie międzywojennym był sędzią Sądu Grodzkiego, a przez krótki czas w roku 1933 burmistrzem Lidy. W wieku 40 lat przeszedł na adwokaturę, miał kancelarie prawnicze w Wilnie i Lidzie.

                Po wejściu sowietów do Lidy 17 września 1939r, we wrześniu tego roku został aresztowany jak większość prawników i urzędników państwowych Lidy. Po koło dwóch miesiącach pobytu w więzieniu w Lidzie  wywieziony do Mińska skąd była ostatnia wiadomość od Niego i innych więźniów, którzy byli z Nim wywiezieni.

                Po wywiezieniu został uznany za zaginionego, jak większość tych którzy byli z Nim aresztowani, zostali rozstrzelani w Kuropatach po Mińskiem.

                Rodzina Wojciecha Szczęsnowicza żona Jadwiga i dziewięcioletnia córka Zofia zostały wywiezione do północnego Kazachstanu. Podczas epidemii tyfusu w roku 1942 umiera Jadwiga Szczęsnowiczowa, a córkę biorą pod opiekę żony oficerów z 76 Lidzkiego Pułku Piechoty, z którymi przedostaje się, wraz z armią generała Sikorskiego, przez Morze Kaspijskie do Persji.

Mec. W. Szczęsnowicz  w górnym rzędzie, trzeci z prawej, jego żona Jadwiga w dolnym rzędzie pierwsza z prawej.

Kliknij, aby przejść do strony głównej

Copyright © Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Lidzkiej